Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Γιατι ψηφιζουμε τους ιδιους και τους ιδιους; / Τι συμβαινει μεσα στη λογικη μας;



Η γνωμη μου ειναι η εξης...

1ον δεν υπαρχουν αλλοι που να ειναι σοβαροι (εκτος απο την Δημαρ καποτε)

2ον ο θρασσυς εμπνεει ενα ειδος εμπιστοσυνης οτι τουλαχιστον δε "κολωνει" μιας και οι ανθρωποι αυτοι ειναι οντως αδιστακτοι και αναισθητοι, οποτε δε θα λυγισουν. Κσαι οντως δε λυγιζουν κοιτανε τον εαυτο τους στο καθρεπτη και δε τρεχει μια

3ον ο μαζοχισμος του ανθρωπου και το συνδρομο της στοκχολμης οπου το θυμα εντυπωσιαζεται αφου εχει βαλθει απο το θυτη και τον νομιμοποιει μεσα στο μυαλο του οτι ειναι ενας ισχυρος αντιπαλος που καταφερε να τον νικησει και να τον αποδυναμωσει. Αρα ειναι κατι που αξιζει μιας προσοχης και ενος δεους.

4ον Δευτερευοντως πιθανως να νομιμοποιειται (βρισκει δικαιολογιες υπερ του) μεσα στο μυαλο του και ως αμυνα επειδη δε μπορεσε να τον αντιμετωπισει. Ετσι δε φαινεται τοσο ανικανος. Επισης απο τη στιγμη που δε μπορει εκ των υστερων να τον εκδικηθει μιας και θα επρεπε να του κανει μεγαλο κακο (κινδυνευοντας συλληψης) ετσι και αυτο παρακαμπτεται και δε χρειαζεται να πραγματοποιηθει

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου