Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Η ηθική του Δημόκριτου / Η ευθυμία αποκτάται με την τήρηση του μέτρου


Η ευθυμία αποκτάται με την τήρηση του μέτρου στις απολαύσεις και γενικά στη ζωή, με την αποφυγή υπερβολικών φιλοδοξιών, που οδηγούν στην πολυπραγμοσύνη και την υπερένταση: Οι άνθρωποι αποκτούν την ευχάριστη ψυχική διάθεση με τη μετρημένη απόλαυση και το μέτρο στη ζωή τους- αντίθετα, η στέρηση και η υπερβολή συνήθως προκαλούν μεταπτώσεις και μεγάλες εντάσεις στην ψυχή

Ο Δημόκριτος υποστηρίζει το ιδανικό του μέτρου, όπως κάνουν και άλλοι Έλληνες στοχαστές. Την ιδέα του μέτρου τη θεμελιώνει καλύτερα απ’ ό,τι ο Αριστοτέλης. Ο τελευταίος καταλήγει στη διαπίστωση ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το μέτρο, η μεσότητα, στην πράξη.

Αντίθετα ο Δημόκριτος βρήκε ένα κριτήριο του μέτρου. Το κριτήριο είναι καθαρά ψυχολογικό. Όταν νιώθει ο άνθρωπος μέσα του μεγάλες εντάσεις, όταν χάνει την ψυχική του ηρεμία, είναι απόδειξη ότι έχει ξεφύγει από το μέτρο, έχει μεταπέσει στην υπερβολή.  Ο Αριστοτέλης δεν σκέφθηκε κάτι τέτοιο ούτε αναφέρεται καν στις απόψεις του Δημοκρίτου

Αν συνδιασουμε αυτη τη φιλοσοφια και με την ελευθερη βουληση και τον ντετερμινισμο εχουμε νομιζω μια καλη δικαιολογια να ειμαστε ηρεμοι οσο γινεται και να εχουμε διαλακτικοτητα απεναντι στη κριτικη και την επιθετικοτητα των αλλων. Σαφως και το να εισαι πληρως ηρεμος δε γινεται απλα τουλαχιστον να μη φτανουμε σε σημεια μισους απεναντι σε αλλους ανθρωπους που ισως μας εχουν βλαψει και στο παρελθον και δυσκολευομαστε να ξεχασουμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου